ben haykırırıım adını
yüksek tepelerden o yüce karlı dağ dostluğunda
taa taşra kentlerinin ıssız, karanlık kuytularına varana dek…
ben gezdiririm adını engin denizlerin deli dalgalarına hoyrat bir sevdayı vurana dek…
yüreğimdeki yangın alevlerinin lavlarını bir bir adımı haykırana dek ben, ben patlatırım…
akarım yüreğimden yüreğine ıssız ve masum bir sevda yolu açarak
kanat açarım gök kardeştir gök beni anlar diye…
kanat açarım gök üstünden üstüne bir iz düşümü belki beni anlarsın diye…

ya yazar haykırırım adını
önsözü olmayan kitaplarla haykırırım adını…
o meraklı gözlerin ufkunu açarak,
adını verdiğim tohumları ekerim gönülde aşk ile,
yüreğime bir bir büyüyerek banar cesaret versin diye ,
sana dair yaşama dair…

sadece ama sadece ben haykırırım adını
seher vakti doğan güneşin batımına kadar, her gün

gün neşelenir günler neşelenir ben hep haykırırım adını

….
…
..
.

zeytin karası gözlerin
gözlerini özledim
taşa geçerdi amma
sana geçmez sözlerim

hadi sen git işine,
hadi sen git işine
senin burda işin ne
kaç gündür firardayım
bela olma başıma

suya yazarsan kalmaz
kalemin al derdin yaz
yare selam yolladım
o yar selamım almaz

hadi sen git işine,
hadi sen git işine
senin burda işin ne
kaç gündür firardayım
bela olma başıma

Hüseyin Karakuş - Zeytin Karası Gözlerin (MP3)